Meer info hier.
Meer info hier.
Geplaatst om 12:28 in Actualiteit, In't nieuws, Leven en laten leven, Muziek, Politiek | Permanente link | Reacties (1) | TrackBack (0)
Het wordt weer bibberen vannacht. Door dat koude weer mogen we morgen trouwens maar 90 km/u rijden op de snelwegen; of ik moet voor 6u. de baan op :-) … Je zou denken dat bij die temperaturen alle vuiligheid uit de lucht verdwijnt. Niet dus. De smog is in z’n nopjes.
Maar is het nu écht zó koud? Als ik me goed herinner, lag er in m’n tienerjaren véél vaker een pak sneeuw. Ik ben zelfs méér dan eens gaan schaatsen op ‘t Campinastrand. Om nog maar te zwijgen van de Elfstedentochten die georganiseerd werden. Of is’t den ouderdom en de bijhorende ‘vroeger was alles beter’-ziekte die toeslaat?
Trouwens, over ‘t Campinastrand gesproken: ze hebben daar een ferm, nieuw kantine gezet naast de oude. Met een schoon terras. En een prachtig uitzicht. Ik hoop alleen dat ze die oude schuur zullen/mogen afbreken, want da’s maar een afzicht.
Geplaatst om 18:08 in Leven en laten leven | Permanente link | Reacties (0) | TrackBack (0)
Naar’t schijnt stinkt uwe pipi als ge asperges gegeten hebt. Ik kan daar eerlijk gezegd eigenlijk niet echt over meeklappen. Het zijn mijn favoriete groenten niet. Maar kom, da’s bijzaak. Want ik wilde iets veel belangrijker vertellen. Namelijk dat uw afvalwater ook kwalijk begint te rieken als ge Kellogs Smacks eet. En, ja, ook dat heb ik van horen zeggen. Een collega blies het vanmorgen in m’n oren. Maar wat als het waar is? Mij niet gelaten hoor: ik eet bijna nooit cornflakes en zeker geen Smacks.
Geplaatst om 20:33 in Leven en laten leven | Permanente link | Reacties (1) | TrackBack (0)
Hij is te koop in de Delhaize. Ik geloof iets meer dan 10 euro/fles. Maar echt, zéér, zéér lekker. Ideaal om een weekend mee te beginnen. Past goed bij pasta heb ik net gemerkt :-) Meer info hier.

Geplaatst om 20:41 in Leven en laten leven | Permanente link | Reacties (3) | TrackBack (0)
Kunnen jullie daar ook zo van rotten als er in huis stukken zijn? Een lamp die springt. Chauffage kapot. Prullen met de ijskast. ... Ik dacht vandaag da'k prijs had met het fornuis. Het groot vuur werkte nimmer. Terwijl het vonkske z'n best deed en de gas rijkelijk ... tja, wat doet gas eigenlijk? Vloeien? Spuiten? Vliegen!? Enfin, dan maar prei, cordon blue en gekookte granen klaarmaken op de 3 kleinste vuren hé. Pas een tijd na 't eten begon het me te dagen: de kuisvrouw is geweest! En waarschijnlijk is dat vuur nog natjes. En ja hoor, enig afdroogwerk later werkt alles weer als vantevoren. Toch heb ik nu een probleem, realiseer ik em. Als ik bij het binnenkomen niet meteen merk dat er gekuist is, betekent dat dan dat de kuisvrouw haar best niet doet? Of misschien dat het eigenlijk nooit echt vuil genoeg is om het verschil te merken?
Geplaatst om 19:54 in Leven en laten leven | Permanente link | Reacties (1) | TrackBack (0)
Het zijn rare dagen hé. Precies één langgerekt weekend. Terwijl ik gisteren nochtans gewerkt heb. Thuis weliswaar, maar toch.
Van werken was er afgelopen zaterdag in de sportzaal op den Hameldijk weinig te merken. De 30-jarigen van ‘78 gaven er een feest. 11 vaten zijn er naar ‘t schijnt afgetapt. Dat kan tellen hé. En volgens mij heeft den Dieter Verreyt daarvan 1 vat helemaal alleen opgedronken. Zo zag het er toch uit toen hij op een gegeven moment in volle dans-inspanning met stoel en al tegen de grond smakte.
Plezant was het wel. Een hoop bekend volk. Leuk om nog eens terug te zien. Albert den directeur en Christiane van ‘t zesde waren er ook. Rolmodellen, gelijk Obama. Ik heb zelf trouwens kei hard moeten lachen met het Bonte Avond-filmpje van de Duitslandreis waarop den ‘Huys’ het beste van zichzelf gaf als gitarist. En dat kapsel! Dat Hilda dieje ooit zo naar school gestuurd heeft :-p
Door zoveel lokaal plezier zou je nog vergeten dat de wereld groter is dan Witgoor alleen. Zelfs de fratsen van Karel De Gucht en zijn vrouw Mireille zijn klein bier vergeleken met wat er zich momenteel in de Nicaraguaanse hoofdstad Managua afspeelt. Daar zijn massale rellen uitgebroken nadat de conservatieve oppositie en de regerende Sandinisten zich allebei tot winnaar van de gemeenteraadsverkiezingen hadden uitgeroepen. De regeringspartij van de linkse president Daniel Ortega zou aan kop staan. Verscheidene bronnen spreken van kiesfraude, maar dat is niet na te gaan omdat geen waarnemers werden toegelaten. De lokale verkiezingen in Nicaragua worden gezien als een test voor de populariteit van Ortega, die steeds autoritairder te werk gaat. Net zoals Chavez in Venezuela duldt hij geen kritiek of tegenstand. Hij aanvaardt de Venezolaanse oliedollars met de glimlach. Toch heult hij ook met de VS en het IMF. Tegelijkertijd steunt hij de Colombiaanse FARC-rebellen en haalt hij de banden met Iran aan.
Als ge’t mij vraagt: dat komt daar niet goed in Midden- en Zuid-Amerika.
Geplaatst om 14:57 in In't nieuws, Leven en laten leven, Witgoor (Dessel) | Permanente link | Reacties (0) | TrackBack (0)
Goh, vandaag was een dag die in m'n verkeersdagboek moet. Terwijl ik vanmorgen sowieso pas tegen 11 u op kantoor wilde zijn, stond ik toch nog aan te schuiven. Op de A12 weliswaar. Door de ellende op de E19 koos ik na de fitness dan maar om via Boom te rijden. Verkeerde keuze. Vlak nadien bleek dat de e19 vrij was. Dus ik via Kontich dan toch op m'n oude vertrouwde weg.
Vanavond om kwart na vier, vanhaar hetzelfde! Samen met een collega moest ik om 17u in het media Research Park in Zellik zijn. De buitenring zo vol als een ei! Acccident in Grimbergen. Wij nog snel rechtsomkeer kunnen maken (achteruit gereden waar het niet mocht) en dan via klein stukje binnenring naar Diegem en zo terug Zaven,tem binnen. Ik ben dan maar teruig wat gaan werken tot 19u, toen was het verkeer rustiger.
Ja wadde. Het is iet, dat verkeer. Zou ik daar geen oplossing (al althans, verbetering) voor kunnen vinden? Misschien moet ik het over de creatieve boei gooien. Dat denk ik bij mezelf als ik wat later de speciale bijlage in De Standaard omtrent het Creativity World Forum 2008 lees. Op 19 en 20 november gata dat door in de Arena. Ik zal er bij zijn. John Cleese van fawlty Towers komt spreken. En ook Chris Anderson van Wired en Steve Wozniak van Apple. Hopelijk kunnen zij een luciferke aansteken in mijne kop, dat ik een flitsend idee krijg omtrent mobiliteit. Ik denk dat in die sector geld te verdienen valt. Als je tenminste out of the box denkt.
Thuiswerken kan natuurlijk ook altijd :-).
Geplaatst om 20:42 in Leven en laten leven | Permanente link | Reacties (1) | TrackBack (0)
,,Da’s just,’’ viel mijne frank. ,,Ik heb ook ooit een zebravink gehad!’’ Die columnis van JP Mulders zijn toch voor alles goed hé.
Want inderdaad, ooit, in een ver en duister verleden hing er één (of was het een koppeltje?) met kooitje en al aan de muur in de keuken. Raar toch, dat ik die vinken al vergeten was. Ze zien er niet alleen mooi uit met die opvallende kleuren en dat raar bekje, maar ze kunnen ook tof zingen. ‘T is te zeggen: ze kwetteren zo de hele tijd.
Zijn er nog huisdieren die ik ooit koesterde en nu al jaren uit m’n geheugen verbannen heb? Jahaa.
De katten Molly en Rossie (moeder en dochter) moeten zowat de eerste beesten zijn geweest waarvan ik heb gehouden. Slapen, dat konden ze goed. Liefst in de slaapzak waarin ik mezelf op woensdagmiddag of vrijdagavond voor tv installeerde.
Konijnen heb ik ook gehad. Maar die verdwenen op een nacht naamloos uit hun kotje. Net zoals de schildpadden en goudvissen die we allemaal wel eens een tijdje gehad hebben. Bibi is geen uitzondering op de regel.
Dan, het huisdier der huisdieren: de hond. M’n eerste was een Groenendaler. Naam: Igor. Raar beest. Beetje wispelturig. Geen lieverdje. Jaren later: een Leonberger. Toffe hond. Groot, dat wel. Maar lief en aanhankelijk. Laten inslapen op zeer respectabele leeftijd. Het beest was ‘op’. Onze ‘Navarro’ hangt nu nog met een fotoke aan m’n sleutelhanger.
Ohja, in m’n studententijd heb ik op m’n kot een jaar lang van die hamsterkes in leven gehouden. Heel ambetante beestjes. Overdag slapen en nestjes maken. En ‘s nachts kei hard in het radje rennen en elkaar achterna hollen.
Nu, buiten de Britse korthaar van m’n ouders, geen huisdieren meer. Ik zou wel willen hoor. Maar een (grote) hond op een appartement, dat kan ik niet over m’n hart krijgen. Ik weet wel wat ik wil: 2 rhodesian ridgebacks, broers of zussen.
Geplaatst om 12:38 in Leven en laten leven | Permanente link | Reacties (1) | TrackBack (0)
Heb jij dat ook al eens gehad? Dat je gaat shoppen en in een winkel een trui, een broek en een t-shirt op de kop kan tikken. En na het betalen, bij het naar buiten gaan, zie je links of rechts toch nog iets interessants hangen of staan. Schoenen. Of een jas. Ik vraag me echt af hoeveel % van de mensen er een tweede keer aan de kassa staat aan te schuiven in één en dezelfde shopping-aanval.
Geplaatst om 18:56 in Leven en laten leven | Permanente link | Reacties (0) | TrackBack (0)
Als ik zeg ,Het leven is geven en nemen’ klets ik dan uit mijne nek? Ik denk het niet hé. Zolang we gezond en gelukkig zijn, waarom zouden we dan niks terugdoen voor de anderen?
Zaterdag ga ik me naar jaarlijkse gewoonte weer inzetten voor de chiro in Witgoor. Dees jaar heb ik de eer om de Jan te vervangen bij het ‘roepen’. Samen met de Guy dus. Minnen in’t kwadraat. Ik denk dat we dat goed gaan doen. En ik nu al weet dat we plezier gaan hebben.
Toch hoef ik zolang niet te wachten om me nog eens op een totaal andere manier belangeloos te mogen uitleven. Morgen ga ik een hele dag een handje toesteken op een school in Molenbeek. Samen met enkele collega’s ga ik een kiosk bouwen, schilderen, pc’s installeren, … De school krijgt op de koop toe ook nog eens een waardebon van 2500 euro voor de schoolwerking. Een vijftal andere teams gaan elders in Vlaanderen hetzelfde doen. (de enige Waalse school die was uitgekozen heeft het project zelf afgeblazen omdat ze het niet echt de moeite waard vonden…)
Toch tof hé, dat ik dat bovenop m’n job mag doen? Om moreel betrokken te zijn, krijgen we de kans om onze ambitie, kennis en werkdrang ook op minder bevoorrechte plaatsen in daden om te zetten. Enfin, ik ben daar content om.
En terwijl ik dat hier allemaal schrijf staat hier ook de tv op. Het Zesde Zintuig. Elk tv-seizoen heeft wel een veelbesproken programma. Voor mij is dat dit najaar Het Zesde Zintuig. Vorige week heb ik vol verbazing zitten zien hoe één van die kandidates. Het strafste vond ik vorige week. Heb je die met haar hondje op haar schouder gezien? Ik lag dubbel. Ze waren die aan het interviewen en ze zei dat als haar hondje zenuwachtig werd, dat ze dan op de verkeerde energie zat. En terwijl ze het zei moest haar kefferke gapen!!! Man man. En die mensen staan ’s morgens ook gewoon op hé! :-).
Allé, toedeloe, tot later!
Geplaatst om 21:39 in Leven en laten leven, Witgoor (Dessel) | Permanente link | Reacties (0) | TrackBack (0)
