Even een reality-check: het is toch nog geen 1 april hé? Wie dacht dat we in dit land alles gezien hebben, is er aan voor de moeite. Waals stemmenkampioen en notoir wijnliefhebber Michel Daerden stapt over naar de federale regering.
Ecolo wou 'm - om begrijpelijke redenen - niet aan boord in de Franstalige gewestregering. Geen ramp (en zeker geen man overboord): er is nog de federale regering om dergelijke kerels te depanneren. Da's toch een vat waard!? Dat doet elke zichzelf respecterende caféploeg. En ze dronken een glas, ze deden een plas en alles bleef zoals het was ... Vanaf nu ben ik ook voor alcoholcontroles in de Kamer. Een IQ-test zou misschien ook niet slecht zijn (al vrees ik dat er dan veel volksvertegenwoordigers thuis zouden mogen blijven).
Daerden neemt dus een aantal bevoegdheden over van Arena. Hij wordt minister van Pensioenen en Grootstedenbeleid. Geloof me vrij, toen ik het nieuws vanmorgen hoorde op de radio, reed ik bijna van de baan. Zonder zever. Met pensioen, ok. Maar op het departement Pensioenen, komaan!!??
Langs de andere kant: we mogen van geluk spreken dat ie niet op 't departmenet Buitenland gedropt is. Dat zou pas slecht zijn voor het imago en de geloofwaardigheid van het land. En zeg nu zelf: wat kan er op Pensioenen nog mislopen? Het is daar al één grote miserie. Hij kan hoogstens het Zilverkas leegzuipen :-) Wat betreft het Grootstedenbeleid, daarvoor hou ik wel mijn hart vast. Ik heb namelijk zo'n donkerbruin vermoeden dat er disproportioneel veel geld naar de Waalse steden zal vloeien.
In de veronderstelling dat niet iedereen Daerden kent, even in een notendop: hij is de man die de afgelopen jaren meer zat voor de camera stond dan nuchter. Het leverde hem een Youtube-hit op (en een pak Waalse stemmen). Het is ook hij die recent verklaarde dat de begroting(en) gerust in het rood kon(den) tot 2018 ... Hij haalde ook het nieuws omtrent dubieuze praktijken van het revisorenkantoor dat hij samen met zijn zoon Frédéric uitbaat.
Ochja, uiteindelijk is dit misschien geen slechte zaak. Het federale niveau heeft toch maar weinig belang meer en dit kan de eindzitting alleen maar versnellen. Het duidt vooral aan hoe erg het gesteld is met de Belgische politieke klasse.
en den yvo is terug
Geplaatst door: jan-bart | vrijdag 17 juli 2009 om 17:54